बिनभिंतींची शाळा...

 

सकाळ होता किलबिल करती

जमून पाखरे होती गोळा

पिंपळ पारावरती भरते

बिनभिंतींची त्यांची शाळा...

 

डहाळीवरती बैठक बसते

दुपार होता कलती वेळ

टुणटुण टुणटुण उड्या मारूनी

सुरू होतो त्यांचा खेळ...

 

पोपट लागतो कविता वाचू

मोर लागतो थुईथुई नाचू

राघू घालतो मैनेला शीळ

मोराच्या डोकी सोन्याचा तीळ

 

नाही पाटी; नाही पुस्तक

बिनफळ्याची ही तर शाळा

इंद्रधनुच्या आकाराच्या

बगळे गुंफती सुंदर माळा...

 

बिनछताची यांची शाळा

वास्तुविशारद आहे लहान

सुगरण बांधतो सुंदर महाल

नाही ठेवत ऐवज गहाण...

 

कोकीळ कुहू; चिमणी चिवचिव

सुंदर जमली गट्टी-दोस्ती

नाही करीत कुणी आता

गडबड-गोंधळ; दंगा-मस्ती...

 

भूक लागली; दमली पाखरे

पेरूच्या बागेत उडाला थवा

बागेमध्ये बुजगावणं दिसे

भ्याली पाखरे गुरुजी भासे...

 

पाखरे काढती तेथून पळ

ज्वारीच्या शेतात ठोकती तळ

ताटव्यासंगे डोलत पक्षी

हळूच एक-एक दाणा भक्षी...

 

चोचीत घेतले दाणे भरून

पिल्ले बसली घरटे धरून

पिल्ले-पाखरे झाली गोळा

सूर्य बुडाला सुटली शाळा...!

 

नानासाहेब बोरस्ते

नाशिक