पाऊस मनातला...

पाऊस मनातला

पाऊस मनातला या धरणीवर

उतरायला विसरलास

आशाळभूत नजरेने एक टक

आकाशाकडे पहातोस

पाऊसा पाऊसा तुला देतो पैसा

पाऊस आला मोठा

बालपणीचे पाऊसाचे गाणे

ऐकायलाही झालो छोठा

पाऊसा कुठं लपून छपून बसलास

सांग तूझा पत्ता

आता उरलाय पाऊस मनातला

फक्त गप्पा पुरता !

पाऊसा या मोकळ्या नभांगणी

ढगा समवेत वादळ वारे सह

भूतलावर येतोस मुसळधार कधी

माझ्या अंगणी थुई थुई नाचतो कधी

इंद्रधनू सप्तरंगी ओळख तुझी वेगळी

सरसर रिमझिम टपटप धोधो

पाऊस माझ्या मनातला निसटलाय !

पुरे आता तुझे पुर्वीचे गुणगान

माझ्या शेतकरी बापाची तहान

तुला कशी रे नाही कळली अजुन

अवघा जगाचा पोशिंदा

पाऊसा तू केलास वांदा

हातचा पिक हंगाम चाललाय

तुझ्याशिवाय धरती तहानली सारी

पशु पक्षी वृक्ष वेली सूक दु:खली सारी

लहान पोर सोरांचाही आनंद हरवलाय

गल्ली गल्लीबोळातुन सरसर पाऊसात

चिंब भिजून तूझी धार अलगद झेलाया

वाहत्या पाण्यात नाव होड्या सोडाया

रंगी बेरंगी छत्र्या मिरवणेही लांबच

नदी नाले कोरडे सारी विहिरी आटल्या

तहान भागविणारेच तहानलेत पाऊसा सारे !

पाऊसा बरस एकदा मनातला सारा

होउ दे शेतकरी बापाची शेती हिरवी सारी

निसर्ग हिरवागार बहरुन जाऊदे

नदी नाले ओढे खळखळून वाहू दे

पाऊस मनातला कोसळ एकदा !

श्री गणेश नरोत्तम पाटील उपशिक्षक

वल्लभ विद्यामंदिर पाडळदा

ता.शहादा जि.नंदुरबार

Comments

बिनभिंतींची शाळा...

सकाळ होता किलबिल करती जमून पाखरे होती गोळा पिंपळ पारावरती भरते बिनभिंतींची त्यांची शाळा... डहाळीवरती बैठक बसते दुपार होता कलती वेळ टुणटुण टुणटुण उड्या मारूनी सुरू होतो त्यांचा खेळ... पोपट लागतो कविता वाचू मोर लागतो थुईथुई नाचू राघू घालतो मैनेला शीळ मोराच्या डोकी सोन्याचा तीळ नाही पाटी ; नाही पुस्तक बिनफळ्याची ही तर शाळा इंद्रधनुच्या आकाराच्या बगळे गुंफती सुंदर माळा... बिनछताची यांची शाळा वास्तुविशारद आहे लहान सुगरण बांधतो सुंदर महाल नाही ठेवत ऐवज गहाण... कोकीळ कुहू ; चिमणी चिवचिव सुंदर जमली गट्टी-दोस्ती नाही करीत कुणी आता गडबड-गोंधळ ; दंगा-मस्ती... भूक लागली ; दमली पाखरे पेरूच्या बागेत उडाला थवा बागेमध्ये बुजगावणं दिसे भ्याली पाखरे गुरुजी भासे... पाखरे काढती तेथून पळ ज्वारीच्या शेतात ठोकती तळ ताटव्यासंगे डोलत पक्षी हळूच एक-एक दाणा भक्षी... चोचीत घेतले दाणे भरून पिल्ले बसली घरटे धरून पिल्ले-पाखरे झाली गोळा सूर्य बुडाला सुटली शाळा...! नानासाहेब बोरस्ते ...

गौरवशाली महाराष्ट्र

समाजसुधारक , विचारवंत , संतांची पावनभूमी अमृताचा गोडवा मराठी मायबोलीत महाराष्ट्राचा काय वर्णावा गौरवशाली इतिहास माती जाते कस्तुरीच्या सुगंधाला झेलीत नद्या , सरोवरे , नैसर्गिक सौंदर्याने नटला गड-किल्ल्यांनी महाराष्ट्र सजला नजर ना लागो कुणाची या वैभवाला शूरवीर , देशभक्त , राष्ट्रप्रेमी यांचा वारसा हा रुजला आज कोरोनाच्या काळ्या सावटाशी लढतो आहे माझा महाराष्ट्र कित्येक कुटुंब केली त्याने उध्वस्त अर्ध्यावर मोडले संसार झाले सर्व नष्ट जात-पात-धर्म विसरून माणूस माणसासाठी चहू दिशेला धावत आहे होऊनी आर्त संतांची सर्वधर्मसमभावाची शिकवण आज होताना दिसत आहे खरी सार्थ डॉक्टर्स , परिचारिकांच्या पांढर्‍या वेशातील देवदूत लढत आहे अहोरात्र तैनातीला चोवीस तास खाकी वर्दीतील संरक्षक संपेल कधी हे कोरोनाचे विध्वंसक सत्र लवकरच महाराष्ट्र मुक्त श्वास घेईल कारोनाचे विषारी वारे परतूनी लाविल वैभवशाली इतिहासाचा साक्षीदार हा महाराष्ट्र माझा पुन्हा गरुडझेप घेईल श्रीम. तोरणे रेश्मा अनिल ता.श्रीरामपूर, ज...

पिंजरा

आकाशी झेप घे रे पाखरा तोडुनि अज्ञान पिंजरा यशवंत हो , गुणवंत हो हीच मनी कामना || धृ || खडतर वाट यश शिखराची घेऊनी शिदोरी ज्ञानाची पसरवून पंख यत्न जिद्दीचे घे उंच भरारी घे रे पाखरा तोडुनी अज्ञान पिंजरा || १ || भेटेल तुला वादळ वारा यशापयशाच्या अनेक लाटा झुंज देउनी तयांना घे उंच भरारी घे रे पाखरा तोडुनी अज्ञान पिंजरा || २ || या विश्वाचे निळ्या नभी नाही तुला भिंत आडवी उभी पसरवून श्रमाचे बळकट पंख घे उंच भरारी घे रे पाखरा तोडुनी अज्ञान पिंजरा || ३ || श्री कैलास भाऊलाल बडगुजर (कवी विभास) बी.एस्सी. , बी. एड. स्वामी विवेकानंद नगर , वासिंद (पूर्व) , जिल्हा ठाणे पिन 421 604

शिक्षकांतील कवी

Search This Blog