आरोग्यवर्धक तुळस

दारी तुळशीचे वृंदावन

शोभिते कृष्णाची भार्या

सर्वांच्याच घरी विराजित

प्रारंभ पुजूनी शुभकार्या ||१||

आयुर्वेदामध्ये स्थान वरिष्ठ

सेवनाने रोग होतील नष्ट

मिळे आरोग्य, वैभव मानवा

प्राणवायूने महामारी नष्ट||२||

तुळशी आहे आरोग्यवर्धक

शुद्ध हवेची ती शास्त्रशुद्धी

नवचैतन्याचे चिंन्ह सात्विक

निरोगी आरोग्य सुख-समृद्धी ||३||

रोज दिवा लावी तुजपाशी

घालून पाणी जोडी कर

मिळे पतीवृत्ता सावित्रीचे

वारीत शोभिते डोळीवर ||४||

पूजा - करूनी सकाळ ,संध्या

'पापनशिनी ' म्हणती तिला

तुळशी करी पापाचा संहार

त्यात समाधान मिळे मला ||५||

सौ. संगिता तुळशीराम पवार

सरस्वती विद्या निकेतन पा सा. विक्रोळी मुंबई ७८

Comments

महाराष्ट्र माझा

ऐतिहासिक , सांस्कृतिक आणि सामाजिक वारसा आहे फार मोठा महाराष्ट्र देशाच्या संस्कृतीचा ठसा संत महंत , ऋषी मुनिंची पाऊले पडली इथेच संतांची शूरवीरांचा त्याग , पराक्रम आणि आहे परंपरा देशप्रेमाची सर्वधर्मसमभावाचे इथेच केले आहे पालन शिवरायांनी केले हिंदवी स्वराज्य आणि रयतेचे राज्य स्थापन लढा उभारून इंग्रजांविरुद्ध प्राण देउनी बनले महान देशभक्त कष्ट यातना अनंत भोगल्या सांडले त्यांचे देशासाठी रक्त पावन स्पर्शाने उपकृत झाली संतांची मांदियाळी इथेच रुजली समाजसुधारकांच्या प्रबोधनाने महाराष्ट्र मराठी मने जपली गीत , पोवाडे , कविता रचूनी महाराष्ट्राच्या मातीचे वर्णन मराठी मातीचा ललाटी टिळा थोरवी गायली करुनि कीर्तन किती गाऊ मराठीचा गोडवा वैभवशाली इतिहासाचा परडा प्रगतीचे उंच शिखर गाठले चढूनि विविध क्षेत्राच्या कडा किरण पेठे , नागपूर

नाती

जिवनात नाती तशी बरीच असतात काही दूरची तर काही जवळची असतात नातं मनापासून जपणारी मात्र फार कमी असतात काही नाती असतात रक्ताची काही नाती असतात हृदयाची काही नाती असतात जन्मोजन्मीची काही नाती असतात क्षणाची खरं नातं तेच असतं जे जगायला शिकवत संकटाशी सामना करायला तयार करतं स्वप्न पूर्ण करण्यास प्रवृत्त करतं बंधने न लादता जगण्याचे स्वातंत्र देतं जिवनात नाती बरीच असतात काही दूरची तर काही जवळची असतात विश्वासाचा हात पाठीवर ठेवतं आसवांना आपल्या कवेत घेतं सुख - दुःखात सहभागी होतं आपलेपणाची जाणीव करून देतं ज्यावर अभिमान वाटावा असं वागतं जिवनात नाती बरीच असतात काही दूरची तर काही जवळची असतात. कु. आश्विनी कुंभार भिवंडी जि. ठाणे

बिनभिंतींची शाळा...

सकाळ होता किलबिल करती जमून पाखरे होती गोळा पिंपळ पारावरती भरते बिनभिंतींची त्यांची शाळा... डहाळीवरती बैठक बसते दुपार होता कलती वेळ टुणटुण टुणटुण उड्या मारूनी सुरू होतो त्यांचा खेळ... पोपट लागतो कविता वाचू मोर लागतो थुईथुई नाचू राघू घालतो मैनेला शीळ मोराच्या डोकी सोन्याचा तीळ नाही पाटी ; नाही पुस्तक बिनफळ्याची ही तर शाळा इंद्रधनुच्या आकाराच्या बगळे गुंफती सुंदर माळा... बिनछताची यांची शाळा वास्तुविशारद आहे लहान सुगरण बांधतो सुंदर महाल नाही ठेवत ऐवज गहाण... कोकीळ कुहू ; चिमणी चिवचिव सुंदर जमली गट्टी-दोस्ती नाही करीत कुणी आता गडबड-गोंधळ ; दंगा-मस्ती... भूक लागली ; दमली पाखरे पेरूच्या बागेत उडाला थवा बागेमध्ये बुजगावणं दिसे भ्याली पाखरे गुरुजी भासे... पाखरे काढती तेथून पळ ज्वारीच्या शेतात ठोकती तळ ताटव्यासंगे डोलत पक्षी हळूच एक-एक दाणा भक्षी... चोचीत घेतले दाणे भरून पिल्ले बसली घरटे धरून पिल्ले-पाखरे झाली गोळा सूर्य बुडाला सुटली शाळा...! नानासाहेब बोरस्ते ...

शिक्षकांतील कवी

Search This Blog